Stage Fright

Yep. Natuloy ako sa Tagaytay road trip namin ng pogitos. Ang galing nga eh. Sabi ko kasi kagabi, pag gising ko at sumakit ang tiyan ko, back out ako. Eh kanina, di siya sumakit ! So, natuloy yung pagsama ko sa kanila.

Sobrang sayaaaa ! Namiss ko pala sila. Hahaha. Kasi, nung namatay yung best friend ko, napagdesisyunan kong wag munang makipagkita sa kanila hanggang di pa ko nakakarecover. Mga two weeks yun. Hanggang dumating ang long weekend, naisipan nilang magkita-kita na kami. Dahil emotionally okay na ko, pumayag na kong makita sila. Eh ang kaso, di pa rin pala ako okay physically dahil sa tiyan ko. Pero nakinig naman sakin yung katawan ko't nakisama siya ngayon.

Okay, so ang blog post na to ay tungkol sa road trip ko, malamang. Hahaha. Kung interesado ka pa rin dito, then go lang. Hahaha.

7:00 ang call time, 7:30 ako dumating sa Mcdo. Ginutom na raw yung tatlo kakaantay sakin (kahit 30 minutes lang nalate ?). Hahaha. Oo nga pala, si Ryan, Ion at Elijah yung mga kasama ko. Oo, puro sila lalaki. AT alam ko ang iniisip mo. Tropa ko sila, actually, parang mga kuya ko na tong mga to, kaya tigilan mo na yung iniisip mo ngayon. Hahaha. Okay, balik sa kwento. Natuwa ako sa reaction nila nung nakita nila ako, lalo na si Elijah. Sobrang saya nila, at namiss raw nila ako :) So yun. Inorder nila ko ng pancakes, konting kwentuhan tungkol sa nangyari sakin nitong dalawang linggo. Iniiwasan ko maging emosyunal, kahit halatang-halata na sakin na gusto kong maiyak. Pero dahil nagpapatawa sila, naiwasan ko talaga. Hahaha. Tapos yun. After ko kumain, lumakad na kami. Dala ni Elijah yung Toyota Hilux niya, kaya okay ang transpo. Si Ion ang driver. Mabuti yun, dahil kung si Elijah ang nagdrive, baka di na ko nakakapagblog ngayon. Hahaha. Yung huling nakasama ko kasi si Elijah, pinagdrive niya ko hanggang sa school. Ay mali, sinabay niya ako hanggang sa school at grabe, muntik na kaming mamatay at makapatay. Kaya sobrang relieved ako nung nalaman kong si Ion yung magdadrive. Hahaha. Tapos, dun ako naupo sa tabi ng driver's seat. Sa likod naman si Elijah at Ryan. Okay yung byahe. Mali yung akala naming sobrang traffic ngayong araw. Maayos yung byahe, sobrang kulitan kami, tapos nakatulog na ko hanggang magstop over kami para kumain ulit. Dun kami sa may SLEX, sa Shell. So yun. Nag-CR lang ako, kasi pinabalik nila ako para bantayan yung sasakyan. Sila na raw bibili ng pagkain. Di naman ako nabored magbantay, kasi may TV yung Hilux ni Elijah. Kaya nuod-nuod lang ako ng TV. Pagdating nila, grabe parang fiesta. Si Elijah, may dalang 2 family size pizza ng Shakey's. Si Ion, bumili ng Bucket meal at 3 bucket of fries sa KFC. Si Ryan, 1 dozen ng Krispy Kreme. Wow lang. Hindi naman sila gutom na gutom nun. Hahaha. Kaya yun, happy fiesta ! Ang sarap kumain. Hahaha. So balik byahe. Nakatulog yung dalawa sa likod, sobrang busog ata. Kaya ako, kinakausap ko si Ion para di rin siya antukin. Hanggang sa makarating na kami ng Tagaytay ! Mga 1:00 na kami nakarating. Pumunta kami sa rest house nila Elijah at dun muna nagpahinga. Ang ganda ng view ng Taal volcano dun ! Ang ganda rin ng weather, parang Baguio lang. Habang si Ion, tulog, si Elijah at Ryan, naglalaro ng PS3, ako nakatambay lang sa terrace nila. Ang ganda talaga ng Taal Volcano. Isa na lang ang hinihintay ko, at yun ang... Paper Lanterns ! Kaso, 6 pa raw yun gaganapin kaya mukhang malabo na namin maabutan. Kaya sinusulit ko na ang view ng Taal Volcano. Mga 4 na nun, nakaramdam na naman kami gutom kaya pumunta kami sa isang four star Italian restaurant para magmerienda. Wala kasi halos fast food chains dun at kundi hotel eh puro mga nagpapahorse back riding, kaya pinatos na namin yun. Treat ni Elijah yung food, kaya wala na naman akong gastos. Hahaha. So puro kwentuhan, at yun, di na napigilan ang emosyon. Para kaming engot na nag-iiyakan dun. Hahaha. Naalala kasi namin yung kulang sa tropa. Pero yun, tuloy ang buhay. Tawanan ulit kami. Hanggang mag 5:30 na't nagdesisyon na kaming umuwi. Sabi ko antayin na namin yung Paper lanterns, kaso ayaw nila. Pero, nung nagstop over kami sa isang parang over looking vacant parking lot, binaba nila ako at pinakita sakin yung Paper lanterns ! Dun daw yung pinakamagandang view ng paper lanterns. GRABE. ANG SAYA KO LANG :)))))) Nakita ko na kasi ng halos malapitan yung paper lanterns eh, tsaka first time ko yun makita :)

At yun. Mabilis din ang byahe pabalik ng Manila. Sabi ni Ion, 2 and a half hours lang daw kami bumyahe. Di ko alam kasi tulog na ako buong byahe pauwi. Hahaha. Nakauwi ako sa bahay ng 9:30. Ayos. Di masyadong napagalitan. Hahaha.

So yan ang napakasayang Tagaytay road trip ko... na sana maulit dahil gusto ko ulit makita ang paper lanterns. Hahaha :) PAPER LANTERNS !!!! :)))))))))))))