Stage Fright

"Wag ka ng umiyak. Ayokong nakikita kang umiiyak kasi nasasaktan din ako... Gagawin ko ang lahat para di ka na masaktan. Gagawin ko lahat para lumigaya ka..."

Hayy. Kenneth Hyun, Kenneth Hyun. Si Kenneth Hyun, ang bago kong kinababaliwan ngayon. Kung nanonood ka ng Lie To Me sa GMA, for sure kilala mo siya.

Sa Koreanovela na Lie To Me, siya at si Angela (yung bidang babae) ay nagpanggap na mag-asawa. Syempre, may mga personal reasons sila. Si Angela, dahil gusto niyang ipagyabang na may asawa na rin siya sa bestfriend niya na umagaw sa first love niya. Si Kenneth naman, para makuha yung contract dun sa gustong nilang mag-invest sa kumpanya nila (hindi ko alam kung anong kinalaman ni Angela dun kasi di ko naumpisahan yung koreanovela). At sa pagpapanggap na yun, dun sila nag-umpisang mainlove sa isa't isa.

Kung tutuusin, ordinaryo na yung ganyan setting ng love story. Mayaman, maiinlove sa middle-class na babae. May kokontrang kamag-anak/kaibigan/katrabaho/past relationships. Pero in the end, sila pa rin. Medyo naiba lang kasi nagpanggap silang couple nung una, pero ganyan din tatakbo yung story nila. Kung ako ang tatanungin, kaya naging kakaiba ang Koreanovela na to, ay dahil sa bidang lalaki, si Kenneth Hyun.

Actually, ngayon ko lang narealize, si Kenneth Hyun, siya yung pinapangarap kong lalaki. Well, bukod sa physical looks niya, yung character niya kasi sa series, yun talaga yung pinakagusto ko. Hindi mo aakalain na ang isang lalaking seryoso, busy at mayabang, kaya rin palang maging sweet, caring at thoughtful. Hindi lang basta sweet ha, sobrang sweet niya talaga. Paano ? May isang scene dun na dinala niya si Angela sa parang Times Square ng Korea, tapos nagsisigaw siya dun ng "Siya si Angela Gong, at mahal na mahal ko siya !" ng ilang beses. Tapos, meron pa yung scene na pinasan niya si Angela kasi wala siyang sapatos. Tapos, pagdating dun sa kotse niya, sinuot niya kay Angela yung sapatos. Parang Cinderella lang. Grabe, naiinggit talaga ako kay Angela nun. Hahaha.

Sabi ng kaibigan ko, may kanya-kanyang ways ang mga lalaki pagdating sa sweetness. Depende na lang sa babae yun kung gaano niya i-aappreciate yung sweetness ng lalaki. Pero para sakin, yung effort na ginawa ng lalaki yung nagmamatter talaga. Yun talaga yung nakakakilig eh. Ewan ko, pero ako, ang dali-dali ko lang pakiligin eh. Simpleng forehead kiss lang, kinikilig na ako. Mababaw ba ? Hahaha.

Sa aking pananaw, yung mga ganitong lalaki, yung mala-prince charming lang ang datingan, hindi talaga sila nag-eexist sa real world. Ewan ko ha, para sakin kasi, wala namang perpektong boyfriend talaga. Kahit gaano kabait yan, may flaws pa ring tinatago yan. Unlike ni Kenneth Hyun na para sakin, perpekto na, meaning, di talaga siya nag-eexist. Sabi na nga ba eh, hanggang pangarap ka na lang eh. Hahaha.