Stage Fright

"They say that love is forever, your forever is all that I need.
Please stay, as long as you need.
Can't promise that things won't be broken, but I swear I will never leave.
Please stay forever with me..."

Uso kasi sa dashboard, kaya naisipan ko ring gumawa ng listahan ko. Hahaha. Galing sa mga blog na to yung idea, inindicate ko na, kasi sabi nga ng isang blogger, para makaiwas sa issue ng plagiarism ni Tito Sen.

(c) http://thestiffyway.blogspot.com/2012/08/things-i-wanna-do-before-i-die.html
http://journstudentako.blogspot.com/2012/08/things-i-wanna-do-before-i-die.html

Game ! Eto na siya.

1. Magkaroon ng collection ng sapatos. Sapatos talaga ha. Hindi mga high heels, stilettos, pumps o wedges ha. Mga sneakers, espadrilles at ballet flats yung trip ko. Kasi matangkad na ko eh. Parang ang naging point of view ko, di ko na kailangang mag -heels kasi nga matangkad na ko para sa average height ng isang Pinay. So yan. Siguro, atleast 50 pairs ng shoes yung gusto ko.

2. Makapagpublish ng sarili kong libro. Bilang ako'y self proclaimed writer, siyempre gusto ko rin makagawa ng sariling akin. Pangarap naman ata yan ng lahat ng writer eh. Gusto ko yung tipong pupunta ako sa mga bookstores at makikita ko yung pangalan ko sa isang libro dun. Ang sarap sa feeling, naiisip ko pa lang.

3. Makapunta sa Amsterdam, Egypt, Switzerland, New York at Disneyland. Gusto ko rin malibot ang mundo. Gusto ko ring makapagtravel sa iba't ibang bansa. At yang limang yan ang nasa top ng listahan ko.

4. Maging magaling sa pagluluto at pag-bake. Mahilig akong kumain. Gustong-gusto ko yung nag-eexplore sa pagkain. Yung titikim ka ng mga kung ano-anong pagkain. Food trip, kumbaga. Kaya gusto kong matutong magluto, kasi sabi nila, mas masarap daw kainin yung alam mong pinaghirapan mo. At gusto ko rin na kahit di na ko umalis ng bahay, maluluto ko yung gusto kong kainin.

5. Ma-interview si Tito, Vic and Joey. Ang babaw ba ? Hahaha. Eh idol ko tong mga to eh. Lumaki ako sa Eat Bulaga, at nakita ko kung gaano kabubuting tao yung mga taong to.

6. Makapunta sa Sydney Observatory. Dahil ako ay amaze na amaze sa mga stars, at sa kung ano-ano pang creatures sa ating galaxy (ALIENS ! BIG FAN :D), gusto kong makapunta sa isang observatory para makita at mapag-aralan sila. Kung bakit Sydney Obeservatory, dahil sa pagkakaalam ko, yun ang pinaka-advanced sa lahat ng observatories sa mundo.

7. Makatrabaho sila Kara David, Ted Failon, Howie Severino at Lourd De Veyra. Bilang isang hopeful na journalist ng Pilipinas, sila ang mga iniidolo ko sa field ko. At siyempre, gusto ko silang makatrabaho, gusto ko malaman kung paano sila magtrabaho, kung gaano sila kadedicated sa trabaho nila at siyempre, kung gaano sila kagagaling. Baka sakaling mahawaan ako ng mga galing nila. Hahaha.

8. Makagawa ng isang documentary film. Mahilig kasi ako manood ng mga documentaries. Kaya ko nga naging idol yung ilang tao dyan sa taas. Kaya gusto ko ring makagawa ng kahit isang dokyu kasi exciting. Gusto ko, yung tungkol sa society, may kinalaman sa science at history, o tungkol sa isang "sikat" na tao. Sikat, pero hindi artista. Yung mga naging sikat dahil magaling sila o may ginawa silang sobrang laking kasalanan, hindi dahil maganda o gwapo sila.

9. Mapanood si Ed Sheeran sa isang concert. Yes ! Ed Sheeran. I'm a big fan of this Ginger ! Hahaha. Kung di mo kilala si Ed Sheeran, kawawa ka naman. Hahaha. I admire his music, and I love his voice. Yung boses niya kasi, parang nagpapatulog lang. Ang lamig lamig sa tenga. At gusto kong malaman kung ganun yung boses niya talaga pag live na.

10. Makagawa ng sariling album. Kung kilala mo ko personally, alam mo kung gaano ako kafrustated maging singer. Paano kasi, di naman ako nabiyayaan ng magandang boses eh. Hahaha. Pero gusto ko pa rin magka-album, tapos lahat ng kanta, sinulat ko. Hihihi.

11. Magkakotse. Gusto kong magkasariling sasakyan. Dyahe kasi bumyahe pag nagko-commute eh. Haggard ka na agad pag papasok, wala ka pang nagagawa. Tss.

12. Ma-experience yung "Perfect Date". Babae ako, at siyempre gusto ko rin ma-experience yung perfect date. Yung perfect ang lahat, parang walang mangyayaring mali. Tapos parang kayo lang ng partner mo yung nag-eexist, kasi moment niyo yun eh. Parang sa fairy tales lang. Yiee ! Kinikilig na ako. Hahaha. 

13. Makasakay sa isang elepante. Dahil naging kakabit na ng pangalan ko ang hayop na yan, gusto ko naman siyang maging close ng konti (ano raw ?). Hahaha. Gusto ko maexperience sumakay sa elepante ! Parang yung sa Thailand lang.

14. Makapagpalipad ng Paper Lantern. Oo, yung sa Tangled ! Gusto ko nun. Na-aamaze ako sa kanila. Para kasi silang stars eh. Kaya, pag nakapagpalipad ako ng kahit isang paper lantern, para na rin akong nakahawak at nakapagpalipad ng star. Hihihi.

15. Makita si Johnny Depp, Tom Cruise, Ryan Gosling, Jake Gylleenhaal, Robert Downey Jr., Channing Tatum at Adam Sandler ng personal. Landi mode activated ! Hahaha. Okay, tingin ko alam niyo na kung bakit ko sila gusto makita. CRUSH KO SILAAAAA !!! :)))

16. Makanood ng live game ng Lakers, Spurs, Knicks, Bulls at Heat sa NBA. Yep, ako'y NBA fan. At ang mga team na yan ang mga gusto kong mapanood ng live dahil sila yung para sakin, magagaling. At gusto ko rin makita ang crush kong sina Derrick Rose at Jeremy Lin. Hihihi.

17. Makapagdonate ng dugo. Eto na siguro yung magiging paraan ko sa pagtulong sa aking kapwa. Mas naaawa kasi ako sa mga may sakit kaysa sa mga naghihirap na tao. Kasi tong mga taong may sakit, 50-50 na sila eh. Walang assurance kung sa susunod na araw, buhay pa sila. Kaya yan. Yan na siguro yung paraan ko para maakatulong. Don't worry, wala naman akong AIDS... sa ngayon. HAHAHA. Syempre joke lang yan. Hahaha.

18. Ma-conquer yung acrophobia ko. Acrophobia, the extreme fear of heights. Hindi ko alam kung paano ako nagkaroon niyan, kasi wala naman akong naaalalang traumatic event sa buhay ko na may kinalaman sa heights. So siguro, inborn na yung fear ko na yan. Hahaha. Gusto ko siya maconquer, para pag nasa amusement parks kami ng mga kaibigan ko, eh di na ako nasasabihang KJ dahil ayokong sumakay sa roller coaster. Di kasi nila alam kung gaano kagrabe yung panginginig ko, makita ko pa lang yung ride. Hahaha.

19. Makapag-island hopping with friends. Mas masaya kasi pag kasama mo yung mga kaibigan mo sa pagtatravel, lalo na sa island hopping. Kaya sana, makasama ko nga sila. Hihihi.

And lastly,

20. Mahanap o makilala yung taong makakasama ko habangbuhay. Again, babae ako. Hahaha. Syempre, halos lahat naman ng babae, gusto ring mahanap yung lalaking makakasama nila hanggang pagtanda, di ba ? Gusto ko rin na mahanap na siya, tapos bubuo kami ng pamilya, and we'll live happily ever after. Ayoko ng happy ending eh, kasi kahit happy, nag-end pa rin. Gusto ko, walang ending. Hahaha.

So yan ang listahan ko ng gusto kong gawin bago ako mamatay. Yung iba dyan, kailangan ng malaking effort para magawa ko. Yung iba, kailangan ng malaking pera, yung iba naman, kailangan ng lakas ng loob, at yung iba, mukhang malabo na. Hahaha. Pero susubukan kong ma-achieve yang mga yan bago ako mawala sa mundo. At sana, lahat yan magawa ko nga.

So kung napapansin niyo, pinalitan ko yung blog title ko from Life Less Serious :) to Stage Fright. Naisipan ko lang ibahin, kasi di raw bagay yung Life Less Serious :) sa bago template ng blog ko. Yep, iniba ko na rin yung layout ko. Dati kasi, kulay green siya. Ewan ko, gusto ko lang bigyan ng new look yung blog ko. Atsaka yung description din ng blog ko, iniba ko pala. From A Trying-hard Optimist to Thoughts of a Glossophobic. O ha, parang seryoso lang no ? Hahaha. Pero yung content, ganun pa rin. Kahit gusto kong gawing seryoso yung atmosphere ng blog ko, parang di ko magawa. Hahaha. Pero siguro in the near future, may mga seryosong posts na rin kayong mababasa sa blog na to. Kung gaano kalapit yung "near" future na sinasabi ko, di ko alam. Hahaha.

So yan. Kung matatawag na blog improvement ang ginawa ko sa blog ko, di ko alam. Siguro ? Hahaha.

(c) Matabangutak/Rhadson Mendoza

Yep. Natuloy ako sa Tagaytay road trip namin ng pogitos. Ang galing nga eh. Sabi ko kasi kagabi, pag gising ko at sumakit ang tiyan ko, back out ako. Eh kanina, di siya sumakit ! So, natuloy yung pagsama ko sa kanila.

Sobrang sayaaaa ! Namiss ko pala sila. Hahaha. Kasi, nung namatay yung best friend ko, napagdesisyunan kong wag munang makipagkita sa kanila hanggang di pa ko nakakarecover. Mga two weeks yun. Hanggang dumating ang long weekend, naisipan nilang magkita-kita na kami. Dahil emotionally okay na ko, pumayag na kong makita sila. Eh ang kaso, di pa rin pala ako okay physically dahil sa tiyan ko. Pero nakinig naman sakin yung katawan ko't nakisama siya ngayon.

Okay, so ang blog post na to ay tungkol sa road trip ko, malamang. Hahaha. Kung interesado ka pa rin dito, then go lang. Hahaha.

7:00 ang call time, 7:30 ako dumating sa Mcdo. Ginutom na raw yung tatlo kakaantay sakin (kahit 30 minutes lang nalate ?). Hahaha. Oo nga pala, si Ryan, Ion at Elijah yung mga kasama ko. Oo, puro sila lalaki. AT alam ko ang iniisip mo. Tropa ko sila, actually, parang mga kuya ko na tong mga to, kaya tigilan mo na yung iniisip mo ngayon. Hahaha. Okay, balik sa kwento. Natuwa ako sa reaction nila nung nakita nila ako, lalo na si Elijah. Sobrang saya nila, at namiss raw nila ako :) So yun. Inorder nila ko ng pancakes, konting kwentuhan tungkol sa nangyari sakin nitong dalawang linggo. Iniiwasan ko maging emosyunal, kahit halatang-halata na sakin na gusto kong maiyak. Pero dahil nagpapatawa sila, naiwasan ko talaga. Hahaha. Tapos yun. After ko kumain, lumakad na kami. Dala ni Elijah yung Toyota Hilux niya, kaya okay ang transpo. Si Ion ang driver. Mabuti yun, dahil kung si Elijah ang nagdrive, baka di na ko nakakapagblog ngayon. Hahaha. Yung huling nakasama ko kasi si Elijah, pinagdrive niya ko hanggang sa school. Ay mali, sinabay niya ako hanggang sa school at grabe, muntik na kaming mamatay at makapatay. Kaya sobrang relieved ako nung nalaman kong si Ion yung magdadrive. Hahaha. Tapos, dun ako naupo sa tabi ng driver's seat. Sa likod naman si Elijah at Ryan. Okay yung byahe. Mali yung akala naming sobrang traffic ngayong araw. Maayos yung byahe, sobrang kulitan kami, tapos nakatulog na ko hanggang magstop over kami para kumain ulit. Dun kami sa may SLEX, sa Shell. So yun. Nag-CR lang ako, kasi pinabalik nila ako para bantayan yung sasakyan. Sila na raw bibili ng pagkain. Di naman ako nabored magbantay, kasi may TV yung Hilux ni Elijah. Kaya nuod-nuod lang ako ng TV. Pagdating nila, grabe parang fiesta. Si Elijah, may dalang 2 family size pizza ng Shakey's. Si Ion, bumili ng Bucket meal at 3 bucket of fries sa KFC. Si Ryan, 1 dozen ng Krispy Kreme. Wow lang. Hindi naman sila gutom na gutom nun. Hahaha. Kaya yun, happy fiesta ! Ang sarap kumain. Hahaha. So balik byahe. Nakatulog yung dalawa sa likod, sobrang busog ata. Kaya ako, kinakausap ko si Ion para di rin siya antukin. Hanggang sa makarating na kami ng Tagaytay ! Mga 1:00 na kami nakarating. Pumunta kami sa rest house nila Elijah at dun muna nagpahinga. Ang ganda ng view ng Taal volcano dun ! Ang ganda rin ng weather, parang Baguio lang. Habang si Ion, tulog, si Elijah at Ryan, naglalaro ng PS3, ako nakatambay lang sa terrace nila. Ang ganda talaga ng Taal Volcano. Isa na lang ang hinihintay ko, at yun ang... Paper Lanterns ! Kaso, 6 pa raw yun gaganapin kaya mukhang malabo na namin maabutan. Kaya sinusulit ko na ang view ng Taal Volcano. Mga 4 na nun, nakaramdam na naman kami gutom kaya pumunta kami sa isang four star Italian restaurant para magmerienda. Wala kasi halos fast food chains dun at kundi hotel eh puro mga nagpapahorse back riding, kaya pinatos na namin yun. Treat ni Elijah yung food, kaya wala na naman akong gastos. Hahaha. So puro kwentuhan, at yun, di na napigilan ang emosyon. Para kaming engot na nag-iiyakan dun. Hahaha. Naalala kasi namin yung kulang sa tropa. Pero yun, tuloy ang buhay. Tawanan ulit kami. Hanggang mag 5:30 na't nagdesisyon na kaming umuwi. Sabi ko antayin na namin yung Paper lanterns, kaso ayaw nila. Pero, nung nagstop over kami sa isang parang over looking vacant parking lot, binaba nila ako at pinakita sakin yung Paper lanterns ! Dun daw yung pinakamagandang view ng paper lanterns. GRABE. ANG SAYA KO LANG :)))))) Nakita ko na kasi ng halos malapitan yung paper lanterns eh, tsaka first time ko yun makita :)

At yun. Mabilis din ang byahe pabalik ng Manila. Sabi ni Ion, 2 and a half hours lang daw kami bumyahe. Di ko alam kasi tulog na ako buong byahe pauwi. Hahaha. Nakauwi ako sa bahay ng 9:30. Ayos. Di masyadong napagalitan. Hahaha.

So yan ang napakasayang Tagaytay road trip ko... na sana maulit dahil gusto ko ulit makita ang paper lanterns. Hahaha :) PAPER LANTERNS !!!! :)))))))))))))